Η εικόνα γνώριμη σε όλους. Ένα αυτοκίνητο κάνει κύκλους γύρω από το ίδιο τετράγωνο. Μετά άλλο ένα. Και άλλο ένα. Ο οδηγός κοιτάζει δεξιά, αριστερά, ελπίζοντας ότι κάποιος θα φύγει για να βρεθεί μια θέση. Στη Ραφήνα το παρκάρισμα έχει εξελιχθεί σε μικρή καθημερινή περιπέτεια.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούριο. Απλώς κάθε χρόνο γίνεται μεγαλύτερο.
Μια πόλη που χτίστηκε για να εξυπηρετεί πολύ λιγότερους κατοίκους και πολύ λιγότερα αυτοκίνητα προσπαθεί σήμερα να λειτουργήσει σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Ο πληθυσμός αυξήθηκε, οι επισκέπτες πολλαπλασιάστηκαν, το λιμάνι εξυπηρετεί χιλιάδες επιβάτες κάθε χρόνο και τα αυτοκίνητα που κινούνται καθημερινά στους δρόμους της πόλης είναι πλέον πολλά.
Οι υποδομές όμως έμειναν σχεδόν ίδιες.
Στο κέντρο της πόλης, ιδιαίτερα γύρω από το λιμάνι, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Καταστήματα, υπηρεσίες, καφετέριες, επιβάτες των πλοίων, ταξιδιώτες που περιμένουν να επιβιβαστούν, όλοι αναζητούν το ίδιο πράγμα: μια θέση στάθμευσης.
Και συνήθως δεν τη βρίσκουν.
Έτσι ξεκινά ένας φαύλος κύκλος.
Διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, μποτιλιάρισμα, οδηγοί εκνευρισμένοι, κορναρίσματα και μια πόλη που μοιάζει να ασφυκτιά.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στους επισκέπτες. Οι ίδιοι οι κάτοικοι πολλές φορές δυσκολεύονται να παρκάρουν ακόμη και κοντά στο σπίτι τους. Σε αρκετές γειτονιές το βράδυ η αναζήτηση θέσης θυμίζει… κυνήγι θησαυρού.
Και όλα αυτά σε μια πόλη που συνεχίζει να αναπτύσσεται.
Η Ραφήνα δεν είναι πια μια μικρή παραθαλάσσια πόλη. Είναι μια περιοχή που μεγαλώνει πληθυσμιακά, δέχεται συνεχώς νέους κατοίκους και παράλληλα αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο λόγω του λιμανιού.
Όμως η ανάπτυξη αυτή δεν συνοδεύτηκε από τον απαραίτητο σχεδιασμό.
Οι οργανωμένοι χώροι στάθμευσης είναι λίγοι. Οι ελεύθεροι χώροι περιορισμένοι. Οι δρόμοι στενοί και σχεδιασμένοι για μια άλλη εποχή.
Και φυσικά, όπως συμβαίνει συχνά στη χώρα μας, ο σχεδιασμός έρχεται πάντα… εκ των υστέρων.
Όταν το πρόβλημα έχει ήδη γιγαντωθεί.
Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις η λύση ήταν ξεκάθαρη: δημιουργία οργανωμένων χώρων στάθμευσης, περιφερειακά πάρκινγκ, καλύτερη σύνδεση με μέσα μεταφοράς, περιορισμός της κυκλοφορίας στο κέντρο.
Στην Ελλάδα συνήθως ακολουθούμε διαφορετική διαδρομή.
Πρώτα δημιουργείται το πρόβλημα και μετά ξεκινά η συζήτηση για τη λύση του.
Η Ραφήνα δεν αποτελεί εξαίρεση.
Η ανάγκη για περισσότερους χώρους στάθμευσης, για καλύτερη κυκλοφοριακή οργάνωση και για έναν συνολικό σχεδιασμό της πόλης είναι πλέον περισσότερο από εμφανής.
Γιατί όσο η πόλη μεγαλώνει, τόσο το πρόβλημα θα γίνεται πιο έντονο.
Και τότε η καθημερινότητα των κατοίκων θα συνεχίσει να θυμίζει αυτό που ήδη ζούμε σήμερα:
μια ατελείωτη αναζήτηση για μια… ελεύθερη θέση.
Γιώργος Ψάλτης
Πηγή: Περιοδικό AktiNews
