«Κανένα θανατηφόρο τροχαίο δεν είναι “άλλο ένα” – Η πρόληψη δεν μπορεί να ξεκινά μετά το δυστύχημα» Την έντονη ανησυχία του για την κατάσταση που επικρατεί στην παραλιακή λεωφόρο, από την Αγία Μαρίνα έως και το Σούνιο, εκφράζει κάτοικος της περιοχής, με αφορμή ένα ακόμη περιστατικό επικίνδυνης οδήγησης που κατέγραψε σε βίντεο και δημοσίευσε.
Ο κάτοικος περιγράφει μια πραγματικότητα που, όπως αναφέρει, γνωρίζουν πολύ καλά όσοι χρησιμοποιούν καθημερινά τον συγκεκριμένο οδικό άξονα, επισημαίνοντας ότι ο συνδυασμός των χαρακτηριστικών του δρόμου με τις επικίνδυνες οδηγικές συμπεριφορές δημιουργεί ένα ιδιαίτερα σοβαρό μείγμα κινδύνου.
«Πόσο ακόμα θα παίζουμε τη ζωή μας κορώνα–γράμματα στην παραλιακή;», είναι το χαρακτηριστικό ερώτημα με το οποίο ξεκινά την παρέμβασή του.
Ένας δρόμος με πολλές παγίδες
Η συγκεκριμένη διαδρομή αποτελεί καθημερινό πέρασμα για χιλιάδες οδηγούς, ιδιαίτερα όσους μετακινούνται από τις περιοχές της Ανατολικής Αττικής προς την Αθήνα και αντίστροφα.
Διπλή κατεύθυνση, τμήματα χωρίς διαχωριστικό, στροφές, σημεία με περιορισμένη ορατότητα και αυξημένη κυκλοφορία συνθέτουν ένα οδικό περιβάλλον που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.
Όπως επισημαίνει ο κάτοικος, σε αυτές τις αντικειμενικές δυσκολίες έρχονται να προστεθούν συμπεριφορές όπως οι υπερβολικές ταχύτητες, οι επικίνδυνες προσπεράσεις, οι αναστροφές σε ακατάλληλα σημεία και οι απότομοι ελιγμοί.
Συμπεριφορές που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μετατρέψουν μια συνηθισμένη μετακίνηση σε τραγωδία.
«Ο κακός δρόμος δεν δικαιολογεί την επικίνδυνη οδήγηση»
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο κάτοικος δεν αποδίδει αποκλειστικά την ευθύνη στην κατάσταση του οδικού δικτύου.
Αντίθετα, ξεκαθαρίζει ότι η βελτίωση των υποδομών είναι αναγκαία, αλλά εξίσου σημαντική είναι η ατομική ευθύνη κάθε οδηγού.
Όπως σημειώνει, κανένας δρόμος, ακόμη και εάν παρουσιάζει προβλήματα, δεν υποχρεώνει έναν οδηγό να αναπτύσσει υπερβολική ταχύτητα, να πραγματοποιεί επικίνδυνη προσπέραση ή να επιχειρεί αναστροφή σε σημείο χωρίς επαρκή ορατότητα.
Η τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας δεν είναι θέμα υποδομών. Είναι πρωτίστως θέμα οδηγικής συμπεριφοράς.
«Φεύγουμε για τη δουλειά και θέλουμε να γυρίσουμε στις οικογένειές μας»
Για όσους χρησιμοποιούν καθημερινά τον συγκεκριμένο δρόμο, το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό.
«Φεύγουμε το πρωί για την εργασία μας στην Αθήνα και θέλουμε το βράδυ να επιστρέψουμε στις οικογένειές μας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κάτοικος, περιγράφοντας μια καθημερινότητα που μοιράζονται χιλιάδες άνθρωποι.
Η ασφάλεια μιας διαδρομής που επαναλαμβάνεται καθημερινά δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από την τύχη ή από το εάν ο διπλανός οδηγός θα επιλέξει να συμπεριφερθεί υπεύθυνα.
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο, όπως επισημαίνει, τίθεται η ευθύνη της Πολιτείας.
Το ερώτημα για την Τροχαία και τους ελέγχους
Ο κάτοικος θέτει σειρά ερωτημάτων σχετικά με την αστυνόμευση του συγκεκριμένου οδικού άξονα:
Πού είναι η σταθερή παρουσία της Τροχαίας;
Πού είναι οι συστηματικοί έλεγχοι ταχύτητας;
Πού είναι οι κάμερες και τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα στα πραγματικά επικίνδυνα σημεία;
Πόσα τροχαία πρέπει ακόμη να συμβούν μέχρι η επιτήρηση του δρόμου να γίνει πραγματική και όχι περιστασιακή;
Πρόκειται για ερωτήματα που αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα σε μια περιοχή η οποία έχει βρεθεί επανειλημμένα αντιμέτωπη με σοβαρά τροχαία δυστυχήματα.
Η πρόληψη, άλλωστε, έχει αξία ακριβώς επειδή πρέπει να προηγείται του δυστυχήματος και όχι να ενεργοποιείται εκ των υστέρων.
Ο ρόλος του Δήμου και η Δημοτική Αστυνομία
Ο κάτοικος αναγνωρίζει ότι η αστυνόμευση της συγκεκριμένης οδικής αρτηρίας δεν αποτελεί αρμοδιότητα του Δήμου.
Ωστόσο, όπως σημειώνει, αυτό δεν σημαίνει ότι η δημοτική αρχή δεν έχει ρόλο.
Ο Δήμος αποτελεί τη θεσμική φωνή των κατοίκων απέναντι στην Πολιτεία και οφείλει να μεταφέρει με αποφασιστικότητα τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας στους αρμόδιους φορείς.
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι πρόσφατα ανακοινώθηκε η σύσταση Δημοτικής Αστυνομίας, ενώ έχουν γίνει αναφορές για επαφές με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και για ενίσχυση των περιπολιών της ομάδας ΔΙΑΣ.
«Θετικά όλα αυτά. Αλλά χρειάζεται συνέχεια και αποτέλεσμα», επισημαίνει.
Το ζητούμενο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να υπάρξει διαρκής πίεση για:
περισσότερη παρουσία της Τροχαίας,
στοχευμένους ελέγχους,
ελέγχους ταχύτητας,
παρουσία κατά τις ώρες αιχμής,
αξιοποίηση καμερών,
σύγχρονα τεχνικά μέσα στα επικίνδυνα σημεία.
Γιατί, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η πρόληψη δεν μπορεί να ξεκινά μετά το δυστύχημα.
Και η επιθετικότητα στους δρόμους είναι πλέον πρόβλημα
Στην ανάρτησή του ο κάτοικος αναδεικνύει και μια ακόμη διάσταση του προβλήματος: την επιθετική οδηγική συμπεριφορά.
Όπως σημειώνει, ακόμη και μια απλή αντίδραση με την κόρνα σε έναν οδηγό που πραγματοποιεί επικίνδυνο ελιγμό μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτη συμπεριφορά.
Η ένταση, ο εκνευρισμός και η επιθετικότητα που παρατηρούνται στους δρόμους μπορούν να μετατρέψουν ένα ήδη επικίνδυνο περιστατικό σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο.
Γι’ αυτό, όπως επισημαίνει, δεν μπορεί η λύση να είναι να γίνουν οι ίδιοι οι οδηγοί «τροχονόμοι» ο ένας του άλλου.
Η λύση είναι να λειτουργούν οι θεσμοί.
«Δεν ανεβάζω το βίντεο για να δείξω έναν οδηγό»
Ο κάτοικος ξεκαθαρίζει ότι σκοπός της δημοσίευσης του βίντεο δεν είναι η στοχοποίηση ενός συγκεκριμένου οδηγού.
Το μήνυμα που θέλει να στείλει είναι πολύ ευρύτερο.
Αύριο, στη θέση του ανθρώπου που κινδύνεψε, μπορεί να βρίσκεται οποιοσδήποτε.
Ένας εργαζόμενος.
Ένας γονιός.
Ένα παιδί.
Μια ολόκληρη οικογένεια.
Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει κάθε επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά τόσο σοβαρή.
Γιατί πίσω από ένα όχημα που κινείται με υπερβολική ταχύτητα, μια επικίνδυνη προσπέραση ή μια αναστροφή χωρίς ορατότητα δεν υπάρχει απλώς μια παράβαση του ΚΟΚ.
Υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί μια ανθρώπινη ζωή.
Ο αόρατος κίνδυνος της «απευαισθητοποίησης»
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το τελευταίο σημείο της παρέμβασης του κατοίκου, ο οποίος αναφέρεται στην ψυχολογική έννοια της «απευαισθητοποίησης» (desensitization).
Όταν οι άνθρωποι εκτίθενται επανειλημμένα σε τραγικά γεγονότα, υπάρχει ο κίνδυνος σταδιακά να μειώνεται η συναισθηματική τους αντίδραση.
Αυτό που αρχικά προκαλούσε σοκ, αγανάκτηση και φόβο, μπορεί με τον χρόνο να μετατραπεί σε κάτι που αντιμετωπίζεται ως «άλλο ένα περιστατικό».
«Άλλο ένα τροχαίο».
«Άλλη μία είδηση».
«Άλλος ένας νεκρός».
Και αυτό, όπως επισημαίνει, είναι ίσως ένας από τους πιο επικίνδυνους κινδύνους.
Γιατί όταν μια κοινωνία αρχίζει να θεωρεί τα θανατηφόρα τροχαία ως σχεδόν αναμενόμενο κομμάτι της καθημερινότητας, τότε κινδυνεύει να συνηθίσει κάτι που δεν πρέπει ποτέ να θεωρηθεί φυσιολογικό: την απώλεια ανθρώπινων ζωών στην άσφαλτο.
Καμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι «άλλο ένα τροχαίο»
Το μήνυμα του κατοίκου είναι σαφές:
Κανένα θανατηφόρο τροχαίο δεν είναι «άλλο ένα».
Καμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι στατιστική.
Καμία επικίνδυνη συμπεριφορά δεν πρέπει να γίνεται καθημερινότητα.
Το ζητούμενο δεν είναι να μάθουμε να ζούμε με τον κίνδυνο.
Το ζητούμενο είναι να αρνηθούμε να θεωρήσουμε τον κίνδυνο φυσιολογικό.
Η ευθύνη είναι συλλογική αλλά και διακριτή.
Ο οδηγός έχει την ευθύνη να τηρεί τον ΚΟΚ.
Η Τροχαία έχει την ευθύνη της αποτελεσματικής επιτήρησης και της πρόληψης.
Η Πολιτεία έχει την ευθύνη να παρέχει ασφαλείς υποδομές και τα απαραίτητα μέσα ελέγχου.
Ο Δήμος έχει την ευθύνη να μεταφέρει δυνατά και επίμονα τη φωνή των κατοίκων στους αρμόδιους φορείς.
Και κανείς δεν μπορεί να περιμένει το επόμενο δυστύχημα για να αναρωτηθεί τι θα μπορούσε να είχε γίνει νωρίτερα.
Η παραλιακή δεν πρέπει να γίνει ένας δρόμος όπου οι κάτοικοι απλώς μαθαίνουν να «προσέχουν περισσότερο».
Πρέπει να γίνει ένας δρόμος όπου οι επικίνδυνες συμπεριφορές προλαμβάνονται, ελέγχονται και τιμωρούνται πριν οδηγήσουν στην τραγωδία.
Γιατί το επόμενο βίντεο δεν πρέπει να καταγράφει ένα ακόμη επικίνδυνο προσπέρασμα.
Δεν πρέπει να καταγράφει μια ακόμη αναστροφή.
Δεν πρέπει να καταγράφει μια ακόμη παραβίαση.
Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να μη χρειαστεί να καταγράψει άλλη μία ανθρώπινη ζωή που χάθηκε.
