Μια ξεχωριστή και βαθιά συγκινητική στιγμή περιλάμβαναν οι εορτασμοί για τα 70 χρόνια από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού Παναγίας Παντοβασίλισσας στη Ραφήνα. Το Αρχονταρίκι του Ναού ονομάστηκε επισήμως «Αίθουσα Πρόδρομος Λαδόπουλος», προς τιμήν του αείμνηστου Πρωτοψάλτη που συνέδεσε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του με την Παντοβασίλισσα.
Ο Πρόδρομος Λαδόπουλος υπηρέτησε επί 62 συναπτά χρόνια, από το 1948 έως το 2011, στο ίδιο αναλόγιο, αποτελώντας για πολλές γενιές Ραφηνιωτών μία από τις χαρακτηριστικές μορφές του ιστορικού Ναού.
Στην τελετή πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια της αναμνηστικής πλάκας, παρουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Προύσης κ. Ιωακείμ και Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου.
Παρέστησαν επίσης η δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου Δήμητρα Τσεβά, ο αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής Δημήτρης Δαμάσκος, η περιφερειακή σύμβουλος Βίκυ Καβαλλάρη, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνα Παπαδοπούλου, ο πρώην δήμαρχος Βασίλης Πιστικίδης, ο αντιδήμαρχος Βασίλης Μπουρνιάς, δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων και πλήθος πιστών.
Ποιος ήταν ο Πρόδρομος Λαδόπουλος
Ο Πρόδρομος Λαδόπουλος γεννήθηκε στην Καισαριανή το 1930, από Μικρασιάτες γονείς. Ο πατέρας του Νεόφυτος καταγόταν από το Ικόνιο της Καππαδοκίας και η μητέρα του Αθηνά Μιχαηλίδου από την Τρίγλια της Βιθυνίας.
Από τα μαθητικά του χρόνια έζησε στη Ραφήνα, εργάστηκε ως οικοδόμος, παντρεύτηκε την αείμνηστη Δήμητρα Κυπριώτου και απέκτησαν τρεις κόρες.
Καλλικέλαδος και βαθύς γνώστης της Βυζαντινής Μουσικής, μαθήτευσε κοντά στον αείμνηστο Ευάγγελο Τζέλα, Λαμπαδάριο του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών. Συμμετείχε σε βραβευμένες χορωδίες και υπηρέτησε ως σολίστ, όμως το μεγάλο κεφάλαιο της ζωής του γράφτηκε στο αναλόγιο της Παντοβασίλισσας.
«Με τη φωνή του έκανε την ψαλμωδία προσευχή»
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η ομιλία της κόρης του, Αθηνάς Λαδοπούλου, η οποία μίλησε για τη διαδρομή του πατέρα της, αλλά και για όλους εκείνους που έγραψαν τη δική τους ιστορία μέσα στον Ναό.
«Είναι άνθρωποι. Είναι πρόσωπα που πέρασαν από εδώ, που στάθηκαν στα αναλόγια, που φρόντισαν τον Ναό, που προσευχήθηκαν, που προσέφεραν με αγάπη και ανιδιοτέλεια και άφησαν ο καθένας το δικό του αποτύπωμα σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο», ανέφερε.
Για τον πατέρα της σημείωσε πως επί 62 χρόνια έζησε από το ίδιο αναλόγιο αμέτρητες Κυριακές, μεγάλες εορτές και πανηγύρεις, αλλά και τις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων της Ραφήνας.
«Με τη φωνή του έκανε την ψαλμωδία προσευχή και τη διακονία του αναλογίου δοξολογία προς τον Τριαδικό Θεό και την Παναγία που τόσο αγαπούσε», τόνισε.
Η Τρίγλια, η Παντοβασίλισσα και μια κοινή διαδρομή
Ξεχωριστή αναφορά έγινε και στον δεσμό του Πρόδρομου Λαδόπουλου με τη Μικρά Ασία και την Τρίγλια της Βιθυνίας, τόπο καταγωγής της μητέρας του.
Από την Τρίγλια έφθασε στη Ραφήνα, μαζί με τους πρόσφυγες, και η εικόνα της Παναγίας Παντοβασίλισσας, που έγινε σημείο αναφοράς για τη νέα πατρίδα των Τριγλιανών.
Έτσι, μέσα στον ίδιο Ναό ενώθηκαν η προσφυγική μνήμη, η πίστη και η ζωή ενός ανθρώπου που αφιέρωσε περισσότερες από έξι δεκαετίες στην Εκκλησία.
Η Αθηνά Λαδοπούλου στάθηκε ιδιαίτερα και στον συμβολισμό της ονοματοδοσίας: το όνομα του πατέρα της δεν τοποθετήθηκε απλώς σε μια αναμνηστική πλάκα, αλλά δόθηκε σε έναν χώρο που θα συνεχίσει να έχει ζωή, να φιλοξενεί ανθρώπους και εκδηλώσεις και να δημιουργεί νέες αναμνήσεις.
«Ίσως αυτή να είναι η ουσιαστικότερη μορφή μνήμης: όχι μια ανάμνηση που χάνεται στο παρελθόν, αλλά μια παρουσία που εξακολουθεί να καρποφορεί μέσα στη ζωή της Εκκλησίας», ανέφερε.
Και έκλεισε με την ευχή:
«Ας είναι αιωνία η μνήμη του και ας τον αναπαύει ο Κύριος εν χώρα ζώντων».
