Με ιδιαίτερα αιχμηρό και σαρκαστικό τρόπο σχολιάζει ο δημοσιογράφος Βάιος Σύρρος την επέκταση της αστικής συγκοινωνίας προς τη Ραφήνα και το Λαύριο, η οποία, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, αναμένεται να ξεκινήσει την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου.
Αφορμή για την παρέμβασή του αποτέλεσε μια φωτογραφία από το Χαϊδάρι του 1960, όταν οι κάτοικοι είχαν υποδεχθεί πανηγυρικά το πρώτο αστικό λεωφορείο που συνέδεε την περιοχή με την Αθήνα.
Ο Βάιος Σύρρος χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη εικόνα για να κάνει έναν δηκτικό παραλληλισμό με το σήμερα: 66 χρόνια αργότερα, η Ανατολική Αττική πανηγυρίζει επειδή αστικά λεωφορεία θα συνδέσουν επιτέλους τη Ραφήνα και το Λαύριο με σταθμούς του Μετρό και του Προαστιακού.
«Κάποιοι, αντί να ντρέπονται, πανηγυρίζουν»
Στην ανάρτησή του δεν αμφισβητεί τη σημασία της νέας συγκοινωνιακής σύνδεσης. Αντίθετα, στρέφει τα βέλη του στη μεγάλη καθυστέρηση με την οποία αυτή έρχεται, αλλά και στους πανηγυρισμούς που συνοδεύουν τις σχετικές ανακοινώσεις.
Όπως χαρακτηριστικά γράφει:
«Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι, αντί να ντρέπονται, πανηγυρίζουν και διεκδικούν δάφνες για αυτό το “κατόρθωμα”, ενώ θα έπρεπε να ζητήσουν ταπεινά συγγνώμη από τους χιλιάδες πολίτες, γιατί όλα αυτά τα πολλά, πάρα πολλά χρόνια που ασκούσαν και εξακολουθούν να ασκούν εξουσία, η περιοχή ήταν πάντα εκτός κεντρικού σχεδιασμού».
Και συνεχίζει ακόμη πιο σαρκαστικά:
«Σήμερα λοιπόν σημαιοστολίζουμε. Δεν τολμάω να φανταστώ τι θα μπορούσε να γίνει εάν κάποια μέρα σκάσει μύτη κι ο Προαστιακός».
«Μιλάμε βέβαια για τα δισέγγονά μας»
Η μεγαλύτερη αιχμή της ανάρτησης αφορά ακριβώς τον Προαστιακό προς Ραφήνα και Λαύριο, ένα έργο που εδώ και χρόνια βρίσκεται στον δημόσιο διάλογο χωρίς να έχει φτάσει στην υλοποίηση.
«Τέτοια μεγαλειώδη παρέλαση δεν θα έχουν ματαδεί ούτε στα Ηλύσια πεδία. Μιλάμε βέβαια για τα δισέγγονά μας», σχολιάζει.
Και κλείνει την ανάρτησή του με ακόμη μία σύγκριση:
«Στην Κίνα ήδη ετοιμάζονται να δρομολογήσουν τα πρώτα λεωφορεία ντρόουν… Σε πιάνει θλίψη».
Η παρέμβαση του Βάιου Σύρρου βάζει έτσι στο τραπέζι την άλλη όψη μιας αναμφίβολα θετικής εξέλιξης: γιατί χρειάστηκαν τόσες δεκαετίες ώστε δύο από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ανατολικής Αττικής να αποκτήσουν ουσιαστικότερη σύνδεση με το δίκτυο αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας;
Για τους κατοίκους της Ραφήνας, του Λαυρίου και συνολικά της Ανατολικής Αττικής, η επέκταση των λεωφορειακών γραμμών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα. Το μεγάλο ζητούμενο, όμως, παραμένει το επόμενο: η πραγματική σύνδεση των λιμανιών με μέσα σταθερής τροχιάς και ένας συνολικός συγκοινωνιακός σχεδιασμός που η περιοχή περιμένει εδώ και χρόνια.
